Komorki plazmatyczne

Mają najczęściej kształt owalny i średnicę 10-20 um. Szczególnie dużo ich występuje w tkance łącznej właściwej w pobliżu miejsc narażonych na kontakt z antygenami, zwłaszcza bakteryjnymi, np. w przewodzie pokarmowym, lub w czasie zapaleń. Powstają z limfocytów B jako wynik ich różnicowania. Jądra komórek plazmatycznych są okrągłe, z charakterystycznym, szprychowatym układem chromatyny. Cytoplazma jest silnie zasadochłonną, ponieważ zawiera rozbudowaną i obfitą szorstką siateczkę śródplazmatyczną. W pobliżu jądra znajduje się rozbudowany aparat Golgiego. Główną funkcją komórek plazmatycznych jest synteza glikoprotein - immunoglobulin, które w większości znajdują się w surowicy krwi. Niektóre klasy immunoglobulin są związane z receptorami powierzchni komórek, np. komórek tucznych, granulocytów zasadochłonnych czy limfocytów B. Przeciwko jednemu antygenowi jest syntetyzowana swoista immunoglobulina. Synteza takiej immunoglobuliny rozpoczyna się po uczuleniu limfocytu B antygenem. Białko immunoglobuliny jest syntetyzowane w szorstkiej siateczce śródplazmatycznej komórki plazmatycznej, glikozylowane i segregowane w aparacie Golgiego, po czym wchodzi w skład małych pęcherzyków wydzielniczych. Pęcherzyki wkrótce po wytworzeniu fuzują (zlewają się) z błoną komórkową, a ich zawartość wydostaje się na zewnątrz komórki. Zatem w przeciwieństwie do innych komórek wydzielających białka pęcherzyki wydzielnicze komórek plazmatycznych nie są magazynowane w cytoplazmie, a wydzielane zaraz po segregacji.
http://tabletkinaodchudzanie.co/allevo-czy-faktycznie-dziala-sprawdz-opinie-o-diecie-proszkowej