Zapobieganie próchnicy

Przyczyną próchnicy nie jest niedobór fluoru. Fluorki są spożywane w pokarmach lub dostarczane bezpośrednio na powierzchnię zębów, umożliwiając tym samym utwardzenie szkliwa. Ponieważ w otaczającym środowisku powietrze i pożywienie są już i tak silnie skażone fluorem, nie powinno się stosować dodatku fluorków do wody pitnej, mleka, lub soli kuchennej. Jeśli przyjąć, że zużycie wody na głowę mieszkańca wynosi w Niemczech i Austrii około 180 litrów, a zaledwie półtora litra z tej objętości służy do picia, to fluorowanie wody pitnej oznaczałoby w takim razie wypuszczanie do ścieków 178,5 litra wody zawierającej fluor na głowę mieszkańca dziennie. Lekarz stomatolog w prosty sposób może nanieść żel lub lakier zawierający fluor na powierzchnię szkliwa zębów. Systematyczne stosowanie tabletek zawierających fluor można wdrożyć już we wczesnym dzieciństwie, trzeba jednak być ostrożnym, by nie usposabiało to bezkrytycznie do zażywania wszelkiego rodzaju pigułek w wieku późniejszym. Fluorki powinno się stosować w celu osiągnięcia utwardzenia szkliwa w sposób ukierunkowany: tylko pod kontrolą lekarską, w przypadku występowania dużej skłonności do powstawania próchnicy oraz wobec niekorzystnych nawyków żywieniowych.