Zęby

Zęby będące narządem żucia rozmieszczone są na łukach zębowych wzdłuż szczęki i żuchwy; szczęka i żuchwa połączone są ze sobą w stawie żuchwowym. Zawiązki zębów w obu łukach zębowych są całkowicie wykształcone w chwili narodzin. W skład uzębienia mlecznego wchodzi dwadzieścia zębów — przed ukończeniem osiemnastego miesiąca życia widoczne są już na ogół wszystkie. Uzębienie stałe składa się z trzydziestu dwu zębów. Na przełomie trzynastego i czternastego roku życia obecne są już najczęściej po dwa siekacze, jeden kieł, dwa zęby przedtrzonowe i dwa trzonowe na każdej połowie łuku zębowego. Trzeci ząb trzonowy, położony najbardziej z tyłu, wyrzyna się zwykle około dwudziestego pierwszego roku życia. U co trzeciej osoby zęby te, zwane zębami mądrości, nie wyrastają w ogóle. Aby zęby mogły równomiernie ułożyć się w obrębie łuku zębowego musi istnieć już w dzieciństwie równowaga między umięśnieniem policzków, języka i warg; znaczenie w tym przypadku mają również czynniki dziedziczne. Wpływają one na prawidłowe ułożenie zgryzu lub powodują, że tworzy się przodozgryz, tyłozgryz albo zgryz krzyżowy. Nieprawidłowe ustawienie zębów lub braki w uzębieniu mogą niekorzystnie wpływać na staw żuchwowy, a także utrudniać żucie.