Leczenie wad zgryzu

Zgryzu „idealnego" prawie się nie spotyka. Niewielkie wady lub zwichrowania zgryzu występują często i mogą stanowić indywidualną cechę danej osoby, a nawet dodawać jej szczególnego uroku. Po zakończeniu okresu wzrostu szczęki i żuchwy leczenie ortodontyczne ma uzasadnienie, gdy występuje upośledzenie żucia, mówienia lub zagrożenie chorobami przyzębia. Często leczenie jest potrzebne tylko dlatego, że w młodym wieku korekcji ortodontycznej zaniedbano lub zakończyła się ona niepowodzeniem. Duże wady wymagają często zabiegu chirurgicznego. Decyzję o konieczności jego przeprowadzenia podejmują razem ortodonta i chirurg szczękowy. Minusy: Na ogół potrzebne jest pełne leczenie ortodontyczne, trwające kilka lat, wiążące się z dużym obciążeniem psychicznym. Aparaty korekcyjne zakładane na stałe są widoczne i mogą mieć niekorzystny wpływ na życie zawodowe i układ partnerski danej osoby. Współistniejące choroby przyzębia wymagają uprzedniego wyleczenia. Nie odnotowano badań, które sprawdzałyby odległe wyniki leczenia ortodontycznego u osób dorosłych. Duże jest ryzyko rozwoju próchnicy i odwapnienia szkliwa. Jeśli przed leczeniem występowały kłopoty z mówieniem, nie należy się spodziewać ich automatycznego zniknięcia — na ogół niezbędne jest następcze leczenie u logopedy.