Polaczenia kosci

Wiele kości płaskich i długich łączy się między sobą za pośrednictwem połączeń zwanych stawami (articulatio - staw, gr. arthron - połączenie). Połączenia te mogą być zupełnie nieruchome, np. w kościozroście (synostosis), występującym w miejscu szwów, między kośćmi czaszki, prawie zupełnie nieruchome, jak w połączeniach włóknistych (syndesomoses) lub połączeniach chrząstkowych (synchondroses), lub też ruchome, jak w połączeniach maziowych (diarthroses). Połączenie włókniste, czyli więzozrost. Kości łączone są tu za pomocą tkanki łącznej właściwej zbitej, zawierającej wiele włókien kolagenowych. Ten rodzaj połączeń występuje w szwach (suturae) między kośćmi czaszki oraz we wklinowaniach (gomphoses), np. umocowanie zębów w zębodołach czy w dolnym stawie piszczelowo-strzałkowym. Istnieje tu ograniczona ruchomość. Połączenie chrząstkowe, czyli chrząstkozrost. Kości są tu łączone chrząstką szklistą. Ten rodzaj połączeń występuje w spojeniu łonowym, między żebrami i mostkiem oraz między kręgami. Połączenie maziowe. Ten rodzaj połączeń występuje najczęściej między kośćmi długimi i charakteryzuje się znaczną ruchomością kości względem siebie. Kości łączone są za pomocą torebki stawowej (capsula articuzariś), która otacza końce kości, wytwarzając jednocześnie jamę stawową (cavum articularis). Ślizganie się względem siebie powierzchni stawowych kości pokrytych chrząstką szklistą ułatwia płyn stawowy, który jest wytwarzany przez komórki torebki.
http://i-potencja.pl beautifulday catering z dowozem warszawa