Chrzastka szklista

Wśród różnych rodzajów chrząstek chrząstka szklista występuje najczęściej. Większość chrząstek szklistych organizmu człowieka istnieje tylko w czasie życia płodowego i do czasu pokwitania. Chrząstki te przekształcają się w kości. W czasie całego życia człowieka chrząstka szklista występuje na powierzchniach stawowych kości, w ścianie tchawicy, oskrzeli i krtani oraz w dośrodkowych częściach żeber. Chrząstka jest pokryta tkanką łączną właściwą, włóknistą, która nosi nazwę ochrzęstnej (perichondrium). Komórki chrząstki nazywają się chondrocytami i leżą w jamkach istoty międzykomórkowej pojedynczo lub po kilka. W tym ostatnim przypadku tworzą grupy izogeniczne. Chondrocyt ma jedno lub dwa pęcherzykowate jądra. Wielkość chondrocytów zależy na ogół od położenia w chrząstce: mniejsze leżą w częściach obwodowych chrząstki, a większe - w częściach środkowych. Chondrocyty mają dobrze rozwiniętą szorstką siateczkę śródplazmatyczną, aparat Golgiego oraz liczne mitochondria. Syntetyzują tropokolagen typu II, glikozaminoglikany (GAG) i białka, wydzielane następnie do istoty międzykomórkowej jako proteoglikany. Synteza tych związków oraz zdolność chondrocytów do podziałów są regulowane przez hormony.
żywność bezglutenowa forum kulturystyczne emisja niezorganizowana